Je hebt haast om de deur uit te gaan en precies dan krijgt je peuter een woede-uitbarsting. Je krijgt een sms van je baas dat je werk niet goed genoeg gedaan is. Je wilde net even iets voor jezelf doen en je partner vraagt waarom het zo een rommel is in huis? Jouw reactie, je schiet in de stress. Je gedachten gaan met je aan de loop; dit komt me helemaal niet uit! Waarom ziet de ander niet dat ik mijn best heb gedaan? Je reageert kortaf, wellicht zelfs boos, of je sluit je af. Mogelijk voel je je hartslag versnellen, of een knoop in je maag. Een gevoel van spanning in je spieren kan nog lang na de gebeurtenis blijven hangen. Waarschijnlijk helpen de gedachten die niet stoppen ook niet om je te laten ontspannen. Je blijft denken over hoe het mis gegaan is, hoe je dit had kunnen voorkomen? Je voelt onmacht, je voelt je niet gewaardeerd of tekortkomen. Herkenbaar? Wat je nu verdient is wat zelfempathie. Bij zelfempathie gaat het er om er achter te komen wat je wel wilt en wat je wel nodig hebt. Als je dat beter begrijpt kun je ook beter voor jezelf zorgen in een vervelende situatie. In 4 stappen kun je jezelf al uit de stress halen en heel veel over jezelf leren:

Stap 1) Kijk nog eens terug op de situatie die de stress triggerde, maar dan feitelijk. Wat zei of deed de ander? Wat gebeurde er?

Stap 2) Welke gedachten had je hierbij? Welk oordeel zat er in die gedachten? Welke gevoelens roept dit bij je op?

Stap 3) Vraag jezelf af wat voor jou belangrijk is dat je in deze situatie niet hebt ervaren? Hoe had je gewild dat het wel was gegaan?Je bent hierin opzoek naar je behoefte; respect, rust, begrip?

Spreek voor jezelf uit: Ik voel me …, omdat ik behoefte heb aan …

Stap 4) Laat zijn wat er is. Als je moet huilen, huil, als je boos ben, ram op een kussen. Laat het er allemaal zijn zonder je te verzetten.

Als je jezelf kan laten voelen wat er is heb je de belangrijkste stap van zelfempathie gemaakt. Misschien is er dan zelfs ruimte voor een vijfde stap.

Voel je je al rustiger? Zo niet denk dan nog eens na over stap 3, misschien is het antwoord aan jezelf nog niet volledig en spelen er andere behoeften?

Een voorbeeld:

Stap 1) Feitelijke waarneming:

Mijn baas smst mij op mijn vrije dag dat het werk wat ik geleverd heb niet goed is en ik met spoed dit moet oplossen. Als alles toch in orde blijkt, volgt er geen dank voor de gemaakte werkzaamheden.

Stap 2) Gedachten en gevoelens: 

Gedachten: Mijn baas respecteert niet dat ik een dag vrij ben. Ik word verwacht altijd beschikbaar te zijn.

Gevoelens: Ik voel me gestrest. Ik voel me niet gewaardeerd.

Stap 3) Behoeften (hoe had ik het gewild): Ik voel me gestrest, omdat ik behoefte heb aan rust. Ik voel me niet gewaardeerd, omdat ik behoefte heb aan bevestiging.

Stap 4) Gevoelens: Wanneer ik uitspreek wat ik echt nodig heb, voel ik mij moe en voel ik me ook rustiger.

Nu je weet wat je nodig hebt, kun je zelfs een vijfde stap maken door een verzoek doen aan een ander om je te helpen om dit te krijgen. 

Stap 5) Verzoek: Verzoek 1: Ik merk dat wanneer je me op mijn vrije dag smst met de vraag iets met spoed op te lossen, ik me gestrest voel, omdat ik op deze dag behoefte heb aan rust. Ik wil je vragen om me op mijn vrije dag niet te sms’en. Kun je daarmee uit de voeten? Verzoek 2: Voor mij is het belangrijk waardering te ontvangen voor wat ik doe. Kun je me bedanken wanneer ik op mijn vrije dag voor jou aan het werk ga?

Pak deze 4 of 5 stappen er bij als je de volgende keer bij jezelf stress voelt. Het werkt echt. Merk je dat bepaalde thema’s steeds terug komen, of vind je het nog moeilijk om de juiste woorden te vinden in deze stappen, is coaching misschien iets voor jou. Wabi Sabi coahing staat voor je klaar!

Leave a Comment: